Vandaag zijn we precies drie weken thuis met Jente. Het is heel cliché, maar Jente is echt niet meer uit ons leven weg te denken. Het gaat heel goed met Jente en hij maakt nu al een inhaalslag wat betreft zijn ontwikkeling. Jente is heel vrolijk, heeft een uitstekende eetlust (dit is hem aan te zien!) en is de wereld om zich heen aan het verkennen. Dat laatste gaat nu nog kruipend, maar het zal niet lang meer duren of hij zet zijn eerste stapjes.

Yfan kan het steeds beter met zijn nieuwe broertje vinden. Het is voor hem wel eens lastig als Jente het op zijn favoriete speeltje heeft voorzien, maar de broertjes kunnen lief spelen.

De afgelopen weken hebben voor een groot deel in het teken gestaan van het regelen van allerlei formaliteiten en ziekenhuisbezoeken. Jente is onderzocht door de kinderarts en eerste indrukken zijn positief. Ook hebben we een bezoek gebracht aan de plastisch chirurg en hem op de wachtlijst laten plaatsen voor de lipsluiting. Dit zal vermoedelijk eind maart plaatsvinden.

Het einde van Wilfreds verlof is bijna aangebroken. Op zijn verzoek zullen we dit feestelijk afsluiten met een bezoekje aan Ballorig…. foto's volgen!

Na een hele lange zit in het vliegtuig van Beijing naar Amsterdam, gisteravond rond 20:00 uur thuisgekomen. Yfan danste het huis in; hij is ontzettend blij om weer lekker thuis te zijn. 

De woonkamer is prachtig versierd met slingers, vlaggetjes en ballonnen, zodat het een feestelijke thuiskomst was. Door een aantal familieleden en de buurvrouw werden we hartelijk verwelkomt en de meeste belangstelling ging natuurlijk uit naar Jente en Yfan. Jente is dan ook een poepie, helaas wel wat meer letterlijk dan figuurlijk.

Ondanks het tijdsverschil van 7 uur (in China is het 7 uren later) hebben we toch redelijk geslapen vannacht en hopen we langzamerhand weer ons oude ritme op te kunnen pakken.

Degene die een kaartje heeft gestuurd of via de mail heeft gereageerd, heel erg bedankt daarvoor. Dat hebben we erg gewaardeerd.

Hoewel Jente direct al de Nederlandse nationaliteit heeft, zullen er nog enige formaliteiten moeten plaatsvinden bij o.a. de Gemeente Zwolle en Justitie. Maar dat zal allemaal wel goed komen. We hebben beide nog een tijdje verlof om te kunnen genieten van onze gezinsuitbreiding en bij te komen van de jetlag.

Nog een nachtje slapen en dan is de grote dag aangebroken dat we weer naar Nederland vliegen. Yfan kan bijna niet wachten tot het zover is en is daarom als eerste in slaap gevallen.

Ondanks dat we ditmaal 5 dagen langer in Beijing verblijven ivm de legalisatie van het inreisvisum voor Jente, hebben we ons hier prima weten te vermaken. Gisteren zijn we met de taxi naar de Zijde Markt geweest en hebben daar enkele koopjes weten te scoren. het is de bedoeling om flink af te dingen, wat ons als echte Nederlanders goed is afgegaan. Marktplaats is er niets bij.. Als je het niet direct eens wordt over de inzetprijs, is het de bedoeling om weg te lopen, waarna je meestal wordt teruggeroepen en de verdere onderhandeling naar een belachelijk lage prijs peanuts is. zo hebben wij een winterjas, twee polo's, een horloge en oplaadbare batterijen gekocht voor heel weinig en dat is nou eens leuk winkelen.

Jente is inmiddels na zijn laatste flesje warme melk voor de nacht, in slaap gevallen en wij werken nog even aan onze laatste blog vanuit het koude China. Overdag is het hier met veel wind ongeveer -3C. Hoewel het zonetje dagelijks schijnt en het helder weer is, ruikt het niet fris buiten, wegens het vele auto- en busverkeer.

We zijn blij dat het er bijna op zit en hebben veel zin om weer naar huis te gaan. Heerlijk weer in ons eigen huisje en in het mooie Zwolle. Bovendien kent met in China vrijwel geen verse groente bij de maaltijd; iets wat wij erg hebben gemist. De koffers zijn ingepakt en morgenochtend om 11:00 uur stappen we in de bus richting Beijing Capital Airport. Vertrek naar Amsterdam om 14:20 uur plaatselijke tijd. (verschil +7uur) Ons vluchtnummer is CZ345 aankomst 17:40 uur. Ter informatie: Je kunt ons vanaf 19:45 uur verwelkomen in Zwolle (zie eerdere blog).

We hebben genoten van alle meelevende reacties. We willen jullie hier heel hartelijk voor bedanken! Als jullie benieuwd zijn hoe het verder met ons gaat, thuis zullen we de blog nog een tijdje bijhouden, maar niet meer dagelijks.

Op woensdag 19 januari vliegen we weer terug naar Schiphol. Ons vliegtuig zal om 17.40 uur landen op de Nederlandse bodem en wat ons betreft gaan wij dan zo snel mogelijk naar huis. Voor de mensen die dicht bij ons staan en Jente willen verwelkomen, jullie zijn die avond van harte welkom bij ons thuis in Zwolle. De koffie zal vanaf 19.45 uur klaar staan.

Nog een paar dagen in Beijing en dan gaan we naar huis! We hebben er zin om met Yfan en Jente thuis te wennen aan de nieuwe gezinssituatie. We begrijpen dat jullie heel nieuwsgierig zijn naar Jente en hem graag willen leren kennen…. maar dit zal helaas niet zomaar gaan! We leggen dit jullie graag uit.

Hoewel Jente nog klein is, heeft hij veel meegemaakt in zijn jonge leventje. Hij heeft een periode achter de rug waarin hij is verzorgd door verschillende mensen; eerst door zijn biologische ouders, daarna door verschillende verzorgers in het kindertehuis en vervolgens zijn wij in zijn leven gekomen. Voor Jente is dit een grote verandering. Hij begrijpt niet wat er allemaal gebeurd en weet niet wat het nu is om een papa, mama en een broer te hebben. Kortom, zijn wereld staat op de kop.

Het is erg belangrijk dat Jente in de komende maanden leert dat wij zijn papa en mama zijn geworden en daarom willen we de eerste maanden het bezoek erg beperkt houden. Het is op voorhand niet te zeggen hoe lang deze periode gaat duren omdat het van Jente's ontwikkeling afhangt.

Wij vragen jullie tijdens het bezoek afstand te houden van Jente door hem niet op schoot te nemen, ook niet als hij naar je toe komt kruipen/lopen. Geeft Jente niets te eten of drinken. Mocht je een kadootje willen geven, dan kun je dat aan ons geven zodat wij het aan Jente kunnen geven.

Deze regels zijn natuurlijk helemaal niet leuk. Toch is het heel belangrijk voor Jente's ontwikkeling dat deze regels in acht worden genomen. Hierdoor zal hij langzaam aan leren dat hij het van ons moet hebben en bij ons hoort. Voor Jente is het een kunstmatig proces van éénkennig worden, iets wat een kind dat in een veilige omgeving is geboren op een natuurlijke manier leert.

Als jullie het bovengenoemde in acht nemen, zal dit een positieve bijdrage hebben aan het hechtingsproces. Wij rekenen daarom op jullie medewerking en begrip. 

Het aftellen is begonnen: nog vier nachtjes slapen en we gaan weer naar huis! Yfan heeft er echt zin in want hij heeft het er elke dag over dat hij weer naar huis wil. We hebben vandaag een 'Aftelkalender' gemaakt, met de beperkte middelen die we hier hebben.

Jente gaat steeds op ontdekkingtocht uit en vindt het erg leuk om in de kasten te kruipen. Hoewel hij nog niet kan lopen bekijkt hij alle hoeken van de kamer, kruipen kan hij supersnel!

Vanmiddag besloten we een uitstapje te maken met een andere Nederlandse familie naar Drumtower/Belltower (met dank aan buurman Pieter). In het hotel werd een taxi gebeld, maar deze kwam niet opdagen. We zijn dat hier heel anders gewend. Het verkeer voor ons hotel stond ook helemaal vast, zodat we er vanaf hebben gezien. Wellicht ondernemen we binnenkort een nieuwe poging. Uiteindelijk hebben we een wandeling gemaakt naar een naburig winkelcentrum, gezellig een hapje gegeten in ons 'stam' restaurant Roast Duck. En inderdaad, we hebben gebakken eend gegeten… en nog veel meer! 

Vandaag was het dan eindelijk zover; met de bus naar de Chinese muur. Yfan kon haast niet wachten om er naar toe te kunnen. Niet zozeer vanwege het muurtje van pakweg 6.800 km, maar meer omdat we daar met de bus naar toe gingen.

Na een uurtje rijden kwamen we aan bij de ingang van deze inmiddels wereldbekende attractie, waar ons een steile klim wachtte naar de kabel (schommel) baan naar boven. Om daar te komen werd je langs allerlei kraampjes met koopwaar geleid, waarbij de verkopers je telkens zowat naar binnen trokken om maar wat te kunnen verkopen. Nu zijn wij nuchtere Hollanders, maar anders zou je letterlijk gillend de bus weer inrennen.

Boven op de Great Wall aangekomen hebben we een stukje gewandeld en genoten van het heldere uitzicht. Het zonnetje scheen en we hadden in tegenstelling tot twee jaar geleden, een prachtig vergezicht. Beneden aangekomen waren er toch een aantal mensen die de verleiding niet konden weerstaan om wat te kopen, maar waren wel zo slim om af te dingen op de aangeboden prijs.

Nadat iedereen weer in de bus zat, werden we naar een sfeervol serre-achtig restaurant gebracht voor een werkelijk heerlijke uitgebreide lunch. Rond twee uur 's-middags waren we weer in onze hotelkamer waar de jongens lekker konden spelen op hun nieuwe vloerkleedje met pandaberen erop….

Zoals alle andere dagen hier, begon de dag met een uitgebreid ontbijt. Het is altijd dé ontmoetingsplek met de andere Nederlandse families en worden er plannen gemaakt om wat te gaan doen. Wij besloten met nog twee andere gezinnen een bezoekje te brengen aan het China Science and Technology Museum. Helaas is dit wel beperkt gebleven tot de afdeling voor de kids…

Eerst door de 'security'. Vrouwen en kinderen konden zo doorlopen, de mannen werden uitgebreid gefouilleerd.

Yfan is gek op alles waar geluid uit komt. Keuze genoeg!

Componeer je eigen melodie. Helaas is er geen foto met geluid beschikbaar…

Zoo is Beijing Zoo:

Papa en Yfan bij de Pandaberen.

Jente neemt hierboven even een break met een flesje appelsap.

Marja met de jongens in het Australian Animal-house.

Yfan 2 jaar later opnieuw op de olifant; hij vindt het nu wel leuk!

Na twee dagen op onze hotelkamer te zijn geweest omdat Yfan niet goed in zijn velletje zat en ook koortsig was, konden we vanavond dan weer naar buiten.

Met de groep zijn we uit eten geweest bij het Chinese restaurant aan de overkant van ons hotel. Hoewel de bediening te wensen over liet, was het heel gezellig en ook de kinderen vermaakten zich prima. We zijn blij dat Yfan weer blij en vrolijk is.

Vandaag kregen wij het goede nieuws dat alle documenten welke we in de provincie hebben verzameld door de Nederlandse Ambassade zijn gecontroleerd en in orde bevonden. Dit betekent dat we Jente definitief mee naar huis mogen nemen! We zijn hier heel blij mee en dat is voor ons reden voor een klein feestje in China.

Als de kinderen een goede nacht maken en lekker doorslapen en morgenochtend fit zijn, gaan we naar de Zoo (dierentuin) hier in Beijing. De entreekosten zijn weliswaar even slikken (€1,20 per persoon), maar daar komen we vast wel weer overheen.

Komende vrijdag gaan we per touringcar met de groep naar de Chinese Muur, om die deels (6.700 km is ook wel erg lang) te beklimmen en te genieten van het uitzicht. Bij koud weer, wordt de tocht ingekort. Het is inclusief lunch, dus laten we ons graag verrassen.

Elke dag kijken we even of er weer mensen hebben gereageerd; vinden we erg leuk!